marlonbrando's soup

“ Głos Marlona musiał być tak samo spokojny, tak samo wyciszony jak jego twarz. Musiał harmonizować z jego spojrzeniem, w którym zawierał się ten sam dystans do świata, co w ledwo dostrzegalnej zmarszczce wokół ust. Nie mogło być mowy, bym się myliła. Ja go przecież znałam. Znałam go, chociaż nigdy nie spotkały się nasze oczy, chociaż nie zamieniliśmy ze sobą słowa. ”

Reposted from apogeum

“ ... Czy to ja powiedziałam wskazując puste miejsce przed kominkiem: "Tutaj postawiłabym fotel", a ktoś odpowiedział: "Ja postawiłbym go przed oknem."(...) Kim więc była kobieta, która wypowiedziała te słowa? Skąd tak dobrze zapamiętałam tą rozmowę? ”

Reposted from apogeum